...

Kilka refleksji na dzisiaj...

Ostatnio nauczyłam się, że moje emocje często zapędzały mnie w kozi róg, albo gdzieś indziej,
nie myślę tu o negatywnych emocjach, bardziej o pozytywnych...
Tak dokładnie pozytywnych, na których bazowałam jakiś czas w różnych dziedzinach mojego życia.
Nie twierdzę, że dobre emocje są złe:), nie nie...
Tylko kiedy zaczynam uczuciowo postrzegać rzeczywistość, czuję jak moje stopy zapadają się w piasek, a jak wiadomo piach to symbol nietrwałości.

Od wielu tygodni modlę się z jedną kobietą i obydwie nie wyczułyśmy nic co mogło by wskazywać na to, że Bóg słyszy i wypełni, tzw. podchodzimy do rzeczy bezemocjonalnie:) Choć, jak wiadomo, Bóg słyszy nawet westchnienia serca, i słyszy słowa niewypowiedziane.
Wracając do modlitw, Bóg w tamtym tygodniu odpowiedział po dosłownie dwóch dniach od czasu kiedy zaniosłyśmy jedno westchnienie wspólnie... i przyznam się szczerze, bez wielkiej wiary, że się stanie...
No i stało się, Bóg po raz kolejny pokazał mi, że czasami wystarczy tak niewiele by On mógł zadziałać na szeroką skalę.

Zaskakujące jest to moje życie w wielu sferach...
Nic ekstremalnego się nie dzieje dookoła, ale za to gdzieś we mnie następuje przełom... i kto by pomyślał, że Bóg czasami musi wysłać takie knąbrne dziecko, jak ja na inny kontynent, by jeszcze więcej zrozumieć, i zatęsknić na nowo.

Cieszę się z tak wielu rzeczy które On mi daje, za wspaniałą rodzinę, za chleb, za czystą wodę, za ubranie, za to, że nie muszę dużo myśleć, komplikować sytuacji, żyć prosto, wypełniać Jego wolę i cieszyć każdym dniem.

Na ścieżce sprawiedliwości jest życie, droga odstępstwa prowadzi do śmierci.
Ks. Przysłów 12, 28

Ten świąteczny czas!

Wspaniale jest co roku patrzeć, jak mienią się światła, jak każdy uśmiecha się do siebie, jak dzieci z utęsknieniem wypatrują prezentów pod choinką, i co godzinę upewniają się, że Mikołaj na pewno ich odwiedzi:)( piszę tu przede wszystkim o Abi)

Co roku to samo... i tak bardzo przywiązałam się do tych wszystkich świątecznych atrakcji, które zamazują mi realny obraz tego, o czym tak naprawdę zawsze chcę myśleć.

O TYM, który urodził się z tak wielkim brzemieniem, bym ja dziś mogła pisać i wykrzykiwać, że jestem wolna.

O TYM, dla którego nie było miejsca w domu, choć mógł urodzić się w królewskich komnatach.

O TYM, który ma dziś swoje urodziny, i któremu po raz kolejny oddaje swoje życie.

W tym roku postanowiłam, że inaczej spojrzę na to wszystko w około, i postaram się w tym wytrwać.

Jego obietnice to prezent, który dziś On mi podarował.

To najcudowniejsze święta, bo spędzone prawdziwie w Jego nadziei, miłości, i w ciepłym uścisku żywego Boga!

Niech Jezus was błogosławi kochani!

Moje serce juz bije ... / My heart is already beating ...

2006 - 2007

To chyba tylko rodzice potrafia zrozumiec. Tam gdzie inni widza bezksztaltne plamy, my widzimy glowe, nogi, rece, palce. Widzimy jak ona sie bawi pepowina, ssie palca, ma czkawke, ziewa, spi, usmiecha sie ... To jest po prostu niesamowite. W tym jest jakas magia ... cos podnaturalnego ... cos co musial stworzyc sam Bog.

This can be understood only by parents. Where others see shapeless patches we see head, legs, hands, fingers. We see how she plays with umbilical cord, sucks thumb, gets hiccups, yawns, sleeps, smiles ... This is incredible. There is something magical about that ... something supernatural ... something that was created by God alone.

Wakacje w Polsce / Vacation in Poland

Czerwiec - Lipiec 2009 / June - July 2009

Agnieszka i Abi w Polsce. Wspaniale wakacje z rodzina. Oczywiscie ja musialem pracowac ... / Agnes and Abigail in Poland. Great vacation with family. Obviously I had to work ...

Niezwykła kobieta

Jest w moim życiu niezwykła kobieta, kobieta, która oddaje siebie dla wielu...

Patrzy na Jezusa z najprostszej strony, a On obficie jej błogosławi, wypełniając tym samym jej serce pokojem. Tym pokojem za którym tęskni świat, bo go nie zna, i nie chce przyjąć.

Twarz tej kobiety niezmienna od lat, jakby sam Bóg zmazywał jej zmarszczki, zwalniał zegar jej życia...
Wiele w jej głowie jest pytań niejasnych, a Bóg ciągle odpowiada na nowo i koi...

Jest tak wiele warta, choć często w to nie wierzy, jest dzielna jak mało kto...

Swoje piękno wylewa na innych, nie myśląc, że ktoś ją odrzuci.

Mogłabym pisać o niej długie strony, lecz zapisane słowa nie oddadzą emocji. Pozostać mogą jedynie na długo w pamięci...

Jej każde słowo w łagodnym tonie uspokaja moje serce.

Dziękuję Jezu, że tak często posługujesz się jej ustami.

Niezwykły to dar znać taką... ją, ukrytą, niedostrzegalną dla świata, ale dla Boga ślniącą i niepowtarzalną, stojącą na właściwym miejscu, często między cierniami życia...

Dziękuję za to, że zawsze jesteś...
Zawsze we właściwym czasie...






Córka

Przeróżne tematy...różne przemyślenia...

Cały pażdziernik minął bardzo szybko. Zatrzymałam się wczoraj na chwilę i pomyślałam, że czas często przecieka mi przez palce.
Są dni kiedy jestem zajęta, są dni wolniejsze, które z moich obserwacji płyną tak samo szybko i myślę... Boże, jak wiele czasu dałeś mi do wykorzystania.

Pobyt Ani minął bezpowrotnie. Mała refleksja, która przychodzi mi teraz do głowy...nie miałam nawet czasu pomyśleć, że ona jest tutaj z nami O_O
Każdy dzień zaczynałyśmy od wspólnej filiżanki kawy z waniliową śmietanką, i świeżo upieczonych muffinek. W pewnym sensie to był czas wakacji:)

Abi nie chciała zwracać swojej uwagi na mamę, bo w pobliżu był ktoś kto uczył ją, jak używać różu do policzków i kremować ręce:)

Aniu dziękuję, że mogłam odpocząć od codziennych trosk życia matki...

Częściej niż kiedykolwiek miałam szansę odkryć prześliczne miejsca w naszej okolicy... Zastanawiam się, jak to się stało, że wcześniej ich nie zauważyłam:)

Kuba też wytrzymywał z nami dzielnie, szczególnie nasze babskie godzinne pogaduchy do drugiej nad ranem. Zabierał nas samochodem w miejsca bardzo dalekie. Zwiedziłam dwa duże miasta, w których byłam wcześniej tylko przelotem...

Ameryka jest krajem, który budzi we mnie skrajne emocje, czasami napotykam rzeczy które bardzo mnie inspirują, o których myślę godzinami, a czasami odkrywam, że to wszystko jest jakby nieosiąglane dla ludzi z innego kraju.

Amerykanie w swojej naturze, w pierwszych piętnastu minutach są najbardziej otwartymi ludźmi na całym globie, ale kiedy kończy się ten krótki okres zdajesz sobie sprawę, że głębiej nie jesteś w stanie ich odkryć. Zamykają się kiedy widzą, że chcesz rozmawiać więcej, zaczynasz zadawać pytania, próbujesz podzielić się tym co masz...
Przez ostatni miesiąc, kiedy pracowałam z moimi znajomymi przy pewnym projekcie w kościele, mogłam obserwować ich reakcje.
Dziękuję Bogu, że dał mi szansę przebywać w innej kulturze, uczyć się tego co dobre, a to co ewidentnie podejrzane odrzucać:)

Ania wyjechała i dziękuję jej za to, że była przez ten czas częścią naszej rodziny, widziała, jak funkcjonujemy z Kubą i Abi, wspierała nas kiedy było cieżko, i zawsze umiała się odnaleźć w każdej sytuacji, szczególnie z naszymi znajomymi z US:)
Dziękuje!

Dziś Ameryka zwariowała... Wszędzie dynie, upiory, trupie czaszki na ciastkach:)
Halloween... tak tak, my nie mamy w tym swojego udziału, co dla naszych znajomych jest wielkim ,,zdziwaczeniem".
Był moment, że stanowczo musiałam powiedzieć nie:)
Kiedy przeczytałam notkę w Wikipedii na temat tego dnia, jeszcze mocniej utwierdziłam się w swoim przekonaniu.
Dla niektórych wyda się to nienormalne, ale ja wiem do czego zmierzam, i wiem też co Bóg mówi w tej sprawie.
Zawsze chciałam iść przez życie radykalnie, mając oczywiście świadomość, że prawdziwa łaska i miłość i przebaczenie istnieją, z drugiej jednak strony mówić NIE na to złe i przewrotne.

Wczoraj czytając księgę Daniela, po raz kolejny zrozumiałam, że bycie stanowyczym dla Jezusa w dzisiejszych czasach jest bardzo cieżkie. Chrześcijanie chcą tak bardzo pomóc ludziom ze świata, że zacznają robić to samo co oni, w rezultacie nie różnią się od nich niczym... co dla mnie jest najsmutniejszą rzeczą.
Ostatnio temat ODWAGI przewija się w moich myślach i modlę się by Bóg nadal dawał mi siłę by stąpać po wąskiej ścieżce.
Tak dobrze jest wiedzieć, że Ty istniejesz JEZU!

Ten Usmiech Rozweseli Kazdego ... / This Smile Will Cheer Up Everyone ...

Pamietnik Taty - 22 stycznia 2008

Abi ma juz prawie 8 miesiecy. Chociaz za oknem zima w pelni, ona jest pogodna i wysyla usmiechy do kazdego. Usmiechy ktore sa szczere, niewinne i pelne radosci - po prostu rozbrajajace. Jeszcze nie mowi, ale rozumie i reaguje wydajac dziwaczne okrzyki.

Daddy's Diary - January 22, 2008

Abi is almost 8 moths old. Although outside is full winter she is cheerful and send smiles to everybody. Smiles that are sincere, innocent and full of joy - simply disarming. She still doesn't speak, but understands and reacts by giving out those weird sounds.